ادب امينى رحمه اللّه او در طول عمر و تأليف خود يك‌بار هم ادب اسلامى را ترك نكرد . صاحب الغدير در خلال مطالعات خويش در كتب قرون گذشته و معاصران به صدها تعبير ركيك و توهين‌آميز ، جعل و افترا ، و فحش و هتك مقدسات برخورد كرد ( چنانچه خود با لحنى دردناك در صفحات الغدير از آنها ياد مىكند ) ولى در سراسر كتاب خودش همواره وقار يك مصلح دلسوز را با خود داشته و هيچوقت در برابر اين گفتارهاى ناروا ادب خود را از دست نداد . و به تعبير خودش به اقتباس از قرآن كريم « وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً » و مىكوشيد با روشن‌كردن مطالب به هتك و توهين مؤلفان پاسخ دهد . و همواره زى يك محقق دوستدار را حفظ مىكرد . و چونان دريائى عظيم بود كه هرچه در آن اندازند خيزابه نگيرد . و به حركت علمى خودش ادامه مىداد . و گاهى در برابر هتاكى بعضى مؤلفين ، چونان دريائى بود كه از تلاقى امواج و سهمگينى طوفان كفى بر لب مىآورد . امّا اين مقدار به عظمت دريا لطمه نمىزند . چنانچه خودش در اول جلد هشتم الغدير آورده او در تمام تأليفات خود بر محور فرمايش على بن ابيطالب حركت مىنمود كه به حجر بن عدى و عمر بن حمق فرمود : دوست ندارم شما نفرين كن و ناسزاگو باشيد . از نفرين و ناسزا گفتن بيزارى جوئيد . اگر به جاى نفرين و ناسزا گفتن كارهاى بد آنان را